కావ్యం

ఎటువెళ్తుంది మనస్సు......ఏమవ్తుంది మదికి....

బందాల సంకెళ్ళని తెంచుకుని, స్వేచ్చాజేవితంలోకి సాగిపోవాలనుకుంటుంది...

ఎల్లపుడూ ఏకాంతాన్ని కోరుకుంటుంది, చివరకు ఆలోచనల్లోసైతం......

ప్రపంచపు దారుణాలను భరించలేకనా????

లేక? ఈ ప్రపంచపు అరాచాకాలల్లో పాలుపంచుకోలేకా???

ఈ అన్యాయాలను దిగమింగుకోలేకనా???

గొంతెత్తి అడ్డుకోవడం చేతకాక.....స్మశాననిశ్శబ్దాన్ని కోరుకుంటోంది మది.....

నీకిదేనా వేడ్కోలు..... ఓ ప్రపంచమా!!!!

                                               - అశనా

అమ్మ కోసం....

ఏమని రాయాలి......ఎంతని రాయాలి......
ఏదో రాయాలని మనసు తొందరపెడుతున్న ఈ వేళ....
     నా హృదయపులోతున జ్ఞాపకాల పుట్టలోని...
పున్నమి నాడు వెన్నెలలో చంద్రున్ని చూపిస్తూ నీవు తినిపించిన గోరుముద్దలు
నిదురపూచే నీవు చెప్పిన కాశీమజిలీ కథలు..
నా కోసం నీవు అనుభవించిన నిదురులేని ఆకలి రాత్రులు
నా అభివృధికి నీవు చేసిన త్యాగాలు,
గుర్తుకువచ్చి నా మనస్సుని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తున్నాయి...

ప్రేమ,స్నేహం,ఓర్పు,సహనం,మమకారం నిలువెత్తు శిల్పమై నీ రూపంలో దివిపై వెలిసింది....
నా జీవితంలో హరివిల్లు విరవాలని నీవు కన్న కలలు నిజమైనాయి...
నా చదువుకి నీవ్వుచ్చిన ప్రేరణే.....
     నన్నింత స్థాయికి తీసుకువచ్చింది....
కాని ప్రేరణే నన్ను ఇలా విదేశాలికీ తీసుకువెళ్ళి....
     నిన్ను నాకై నిరీక్షించే స్తితికి తీసుకువచ్చింది....
నాకు ఏమీ వద్దు....ఎటువంటి అంతస్థులు వద్దు....
నీ వొడిలో ప్రశాంతంగా కునుకు తీసే అవకాశం చాలు అమ్మ

నిరీక్షణ

నీ చెలిమి నా జీవితాన ఓ అద్భుతం 

నిను తలిస్తే చెమ్మగిల్లే న కనులు 

ఆశ్రువులు కావవి...... ఆనందభాష్పాలు .....

నా ఓటమి అంచున నువ్వుంటావు ,ఓడార్చుటకై

చీకటిని పారద్రోలే వేలుగవుతావు, దారిచుపుటకై 

రక్తసంబంధాన్ని మించిన బంధం నువ్వు 

నీ చెలిమికిదే నా కుసుమాంజలి 

నా తుదిశ్వాస ఆగినా నిను వదలను మిత్రమా 

దారితప్పనివ్వకు కపరివ్వుతావు 

లక్ష్యసాధనకు మార్గాదర్షకుడవ్వతావు

ఆత్మయతానురగాల్లో కన్నప్రేమకు సరితుగుతావు 

అందుకేనేస్తమా, నీ స్నేహం నా అదృష్టం 

                        -అశనా 

నా ఈ ప్రపంచం

నా ఈ  ప్రపంచాని  గూర్చి

నేను  ఏమని  చెప్పను , ఎంతని  రాయను.....

శాంతికిపోతాలు  రెక్కలు తెగిపదిపోతున్నాయి...

నీతికి విల్లువలు తెగిపోతున్నాయి...

కుట్రలు, కుతంత్రాలకు  నివాసముగా  మారుతుంది 

తప్పులను  వేలెత్తి  చూపే దీపాల్లు  ఆరిపోతున్నాయి...

చిరుకాలపు  స్నేహాల  చిరునామాలు  లేవు 

చిరుదవాసాల పరిచయాలు  లేవు 

మనసారా  ఆదరించే  కంట  స్వరాలూ  లేవు 

పరుగులు  తీసే సమాజ  అసంగతాలు 

అనురాగాన్ని అమ్మకానికి  పెడుతున్న అరాచక పరాచకాలు 

విచిత్ర జీవన  గతులు 

దేన్ని గమనిచకుండా గడిచిపోయిన తేదీలను గుర్తుచేస్కుంటూ  హిమ్సిన్చుకుంటూన్నారు   

అవి మానవని  తెలుసు .... మారవని తెలుసు...

కానీ ఏం చేయను నిరీక్షించి నిరీక్షించి నిరీక్షించే మనస్సుతో    

నిజం కొంత  , అబ్ధం మరింత

నిరాశ  కొంత , ఆశ మరింత 

అంతులేని  ఈ ప్రపంచంలో చదరంగపు  పావులమై  

మనిషికి, మనసుకి  మద్య  మారిపోయే భవిష్యతు  ఒక మార్పుకై  

ప్రపంచ  శాంతికై  

స్నేహసముద్రపు ఉపెన కోసం తీరమై   వేచి చూస్తు

ప్రతి  ఒకరి కళలో కాంతులను  నింపాలని  ఆశిస్తూ 

                           - అశనా